Dashuria me shikim të parë është një fenomen real. Është një tërheqje e fortë fillestare, jo shumë e zakonshme por që ka potencialin të shndërrohet në një marrëdhënie afatgjatë.
Megjithatë, shkenca tregon se nuk është zemra ajo që “bie në dashuri” kaq shpejt, por truri. Janë proceset neurologjike dhe kimike që aktivizohen brenda sekondave, duke krijuar ndjesinë e lidhjes së menjëhershme. Studiuesit po analizojnë mënyrën se si krijojmë përshtypje kaq të shpejta për dikë dhe si këto gjykime të menjëhershme mund të ndezin një ndjenjë afërsie edhe pse jo gjithmonë parashikojnë se çfarë do të ndodhë më pas.
Kur përjetojmë dashuri me shikim të parë, në trup çlirohen hormone si dopamina, oksitocina dhe adrenalina, të cilat ndikojnë në rrahjet e zemrës, fokusin dhe ndjesinë e euforisë. Kjo “reaksion kimik” mund të jetë fillimi i një lidhjeje më të thellë nëse ndërtohet mbi njohje, përputhje dhe kohë. Pra, ndonjëherë mjafton një shikim… por është truri ai që vendos nëse ajo ndjesi do të zgjasë.
