Nuk është thjesht një ide poetike apo një mënyrë për të përshkruar lidhjen e fortë mes nënës dhe fëmijës. Është një fenomen i dokumentuar shkencërisht, i njohur si Mikrokimerizmi.
Gjatë shtatzënisë, ndodh një shkëmbim i jashtëzakonshëm qelizash mes nënës dhe bebit. Ndërsa disa qeliza të fetusit kalojnë në trupin e nënës, edhe qeliza të nënës transferohen te fëmija. Ajo që e bën këtë proces edhe më të veçantë është fakti se këto qeliza mund të qëndrojnë në trup për dekada, ndoshta për gjithë jetën.
Studiuesit kanë zbuluar se këto qeliza mund të gjenden në organe të ndryshme si gjaku, lëkura, mëlçia, madje edhe në tru. Në disa raste, ato mund të luajnë rol në procese si shërimi i indeve, rigjenerimi dhe mbështetja e sistemit imunitar.
Kjo do të thotë se lidhja mes nënës dhe fëmijës nuk është vetëm emocionale apo shpirtërore, është edhe fizike, e prekshme dhe e vazhdueshme.
Pra, edhe kur ajo nuk është më pranë teje, një pjesë e saj vazhdon të ekzistojë brenda trupit tënd.
Jo si kujtim.
Jo si metaforë.
Por si biologji e heshtur, e gjallë dhe pjesë e pandarë e historisë tënde.
