TikTok-u u mbyll. Kryeministri Edi Rama e shpalli masën si një akt i fortë për të mbrojtur fëmijët nga dhuna, bullizmi dhe ndikimi i keq dixhital. Një vit më parë, vendimi u duk si një përgjigje dramatike ndaj një ngjarjeje tragjike, por realiteti tregoi diçka tjetër.
Sepse TikToku nuk u zhduk. Të rinjtë vazhduan të përdornin aplikacionin në mënyra alternative, përmes VPN-ve dhe platformave të tjera. Në fakt, ndalimi formal nuk i ndali problemet, bullizmi online, presioni social, përballja me përmbajtje të papërshtatshme asgjë nuk u zgjidh.
Dhe tani, pas një viti, Rama rikthen TikTok-un. Pa shumë shpjegime, pa një bilanc të asaj që u mësua. Pyetja që mbetet pezull është…A u mbrojtën realisht të rinjtë, apo ky vendim ishte më shumë një veprim simbolik për opinionin publik? Sepse problemi nuk lind nga një aplikacion. Problemi lind nga mungesa e edukimit digjital, nga mungesa e mbështetjes së prindërve, nga indiferenca e shkollave për mënyrën se si fëmijët ndërveprojnë me botën online. TikTok-u është vetëm një dritare, ndërsa realiteti i fëmijëve dhe adoleshentëve mbetet i komplikuar dhe shpesh i rrezikuar.
Vendimi i Ramës ngre pyetje më të thella sesa vetë rikthimi i aplikacionit, a është politika digjitale e Shqipërisë e përgatitur të mbrojë të rinjtë? A po krijohen strategji afatgjata për edukim, mbikëqyrje dhe mbrojtje, apo çdo masë është vetëm një reagim pas një tragjedie? TikTok-u rikthehet. Por mbrojtja reale nuk vjen nga një urdhër qeveritar. Ajo vjen nga prania, dialogu, edukimi dhe kujdesi i vërtetë. Dhe derisa këto mungojnë, problemi do të mbetet po ai ne, shoqëria, fëmijët që rriten në një botë dixhitale pa udhëzime të qarta.
