Kjo foto nuk është thjesht historike, por edhe simbolike për ndryshimet shoqërore të viteve ’30 dhe ’40. Vajza në foto është Helen Hulick, një edukatore kopshti, e cila në vitin 1938 u bë kryelajm për një arsye që sot na duket e çuditshme: sepse guxoi të veshë pantallona në gjykatë. Helen u thirr si dëshmitare në një gjykatë për një rast vjedhjeje. Kur u paraqit, gjykatësi Arthur S. Guerin u tmerrua nga fakti që ajo nuk kishte veshur fund apo fustan. Ai e shtyu seancën dhe e urdhëroi të kthehej me “veshje të përshtatshme për femra”.
Por Helen nuk u dorëzua. Ajo u kthye përsëri, të njëjtat pantallona veshur, dhe deklaroi me vendosmëri: “Më pëlqejnë pantallonat dhe unë kam të drejtë t’i mbaj.” Për këtë sfidë, gjykatësi e dënoi me 5 ditë burg për fyerje të gjykatës. Gjatë qëndrimit në burg, asaj iu morën pantallonat dhe u detyrua të vishte një fustan burgu prej pambuku. Megjithatë, Helen nuk ndali luftën e saj ligjore. Avokati i saj e çoi çështjen në Gjykatën e Apelit, ku gjyqtarët vendosën në favor të saj, duke theksuar se çdo qytetar ka të drejtën të zgjedhë veshjen e tij, për sa kohë që nuk është e turpshme apo pengon drejtësinë.
Pas fitores, Helen u kthye sërish në gjykatë për të dëshmuar, këtë herë veshur me një fustan (për ironi të fatit), por ajo kishte hapur rrugën që gratë të mos gjykoheshin më ligjërisht për veshjen e pantallonave në institucionet zyrtare. Historia e Helen Hulick mbetet një simbol i guximit dhe i të drejtave të grave, duke treguar se ndryshimi shpesh nis nga vendosmëria e një individi.
